Voorbereiding

Het bergwandelvirus heeft ons flink te pakken! Afgelopen zomer hebben we een aantal geweldig mooie meerdaagse huttentochten gelopen in Oostenrijk, Zwitserland en Italië. Tijdens de voorbereidingen kwamen we erachter dat het flink wat denk- en zoekwerk vergt om huttentochten te vinden die geschikt zijn voor onze relatief onervaren berglopers van 7 en 10 jaar oud. Wat kunnen ze aan? Wanneer wordt het te eng, te steil of te vermoeiend? De informatie die we gevonden hebben willen we jullie niet onthouden.

Aletschgletsjer

Wandelduur en -niveau per dag
Hoe bepaal je nou wat een mooi aantal uren is om per dag te wandelen en welk niveau je gezin aankan? Dat is best lastig. Na wat wikken en wegen hebben wij ons gericht op een uur of 3-4 per dag wandelen (netto wandeltijd, dus los van pauzes en zwemmen) en ongeveer 700 stijgende en 1000 (niet al te steil) dalende hoogtemeters. Hierbij hebben we meegewogen dat we relatief (zeg maar heel erg) ongetraind zouden beginnen aan de tochten, dat onze kinderen best goed kunnen lopen, goed luisteren en geen hoogtevrees hebben. Ons advies is om je dagen niet te vol te plannen. Bij alle hutten zijn nog wel extra klimmetjes te doen als het niet zwaar genoeg was, maar als het te zwaar is wordt het verdomd lastig de goede stemming erin te houden.
Stijn heeft als enige van ons huishouden hoogtevrees, dus alle wandelingen waar lange stukken met kabels, kettingen en ladders inzitten vallen af. Wandelingen waar kleine stukjes met steile delen en diepe afgronden inzitten doen we op zich wel, maar niet als we ons moeten zekeren. We nemen geen harnassen en touwen mee.

Wij hebben al met onze kinderen tochten gelopen vanaf dat ze heel jong waren. Eerst gingen ze mee in de rugdrager, maar vanaf dat ze zelf konden lopen liepen ze ook echt zelf (vanaf 2/3 jaar). Dat betekent dat ze al weten wat lopen is. Maar lopen in hoogalpien terrein is wel echt andere koek dan lopen op vlak terrein. Op de paden in de bergen moeten je kinderen echt zelfstandig en stabiel kunnen lopen. En ze moeten heel goed naar je kunnen (en willen) luisteren. Ze moeten – laten we het zo zeggen – al een beetje risicobesef hebben. Toen onze zoon 4/5 jaar oud was vloog hij nog alle kanten op. Hij had vooral de neiging om voor ons uit hard de berg af te rennen, doodeng. In die tijd was een huttentocht echt geen goed idee geweest. Het verschilt dus per kind wat haalbaar is. Onze dochter kon toen ze 4 was bijvoorbeeld al prima luisteren. Met haar hebben we op die leeftijd meerdere steile bergwandelingen op de Noorse Lofoteneilanden gemaakt.

Informatie verzamelen
Op het internet is vrij weinig informatie te vinden over het lopen van meerdaagse huttentochten met kinderen. Behalve een paar sites die het betaald aanbieden is er weinig te vinden over lopen in de bergen met kinderen. Informatie over losse dagwandelingen is op zich prima te vinden, maar ook dan is het best lastig in te schatten van welk niveau de wandelingen zijn. Een korte op papier eenvoudig uitziende wandeling kan in de praktijk heel uitdagend zijn, met steile afgronden en lastige klimstukken met kabels. Daar wil je met twee kleine kinderen niet op terecht komen. En onze ervaring is dat steil afdalen voor kinderen veel moeilijker te beheersen is dan steil stijgen. Kinderen hebben over het algemeen de neiging te hard te gaan lopen bij het afdalen. Steil afdalen vergt dus veel meer controle en techniek bij kinderen dan stijgen (en vergt stalen zenuwen van de meelopende ouders…).

Je komt meestal vrij eenvoudig te weten hoe lang de wandeling is en hoeveel hoogtemeters er zijn. Ook kun je vaak nog wel een hoogteprofiel vinden. Maar hoe risicovol een wandelroute nou echt is, dat is moeilijker te achterhalen. Gelukkig bieden sites als OutdooractiveBergweltenDeine Berge en Bergfex enige uitkomst. Met wat speurwerk kom je op deze websites meer te weten over het terrein en het wandelniveau. Hiermee krijg je de noodzakelijke informatie over hoe de wandelingen eruitzien, of er bijvoorbeeld lastige steile passages met afgronden aan beide zijdes of lange stukken met kabels en ladders inzitten. Ook kun je nuttige informatie halen uit reviews/reisverslagen van andere wandelaars.
Daarnaast staat op de websites van de verschillende berghutten veel nuttige informatie, met name over de wandeltijden naar de hutten die in de buurt liggen en de wandelniveaus. Een prachtige site is bijvoorbeeld die van de Büllelejochhütte in de Dolomieten, in het Italiaans Rifugio Pian di Cengia. Je krijgt bij het bekijken van deze website meteen zin om je bergschoenen aan te doen!

Waar kun je naartoe? Voorbeelden van huttentochten die geschikt zijn voor kinderen
De volgende tochten zijn naar onze (let op, enigszins ondeskundige) mening geschikt voor kinderen met enige wandelervaring (en ouders met enige hoogtevrees). De dagafstanden zijn bij deze tochten niet al te lang. Indien nodig kun je bij vrijwel alle hutten nog korte klimmetjes doen om de wandeldag uitdagender te maken, of kan gezwommen worden. Al deze tochten zijn per dag maximaal 5 uur (netto looptijd). Dat wil niet zeggen dat ze niet uitdagend zijn. Sommige passages zijn letterlijk adembenemend.

Sulzfluh (2.817 m)

Van deze tochten hebben we er vier zelf gelopen in 2020, de overige tochten bewaren we voor later. Bij de beschrijving van de tochten die we gelopen hebben staat ook wat uitleg over welke faciliteiten er zijn in de berghutten. We raden je aan dit per hut van tevoren goed uit te zoeken. Het is bijvoorbeeld heel belangrijk om te weten of er drinkwater is in de hut voor de volgende etappe. Voor 4 personen drinkwater kopen kan namelijk erg prijzig zijn. En het is ook handig om goed uit te zoeken of je cash moet betalen, en waar je dan in het dal nog kan pinnen voordat je aan de tocht begint. Ook dat ging bij ons lang niet altijd soepel. Voor je het weet moet je 20 kilometer terugrijden voor een pinautomaat. Bereken dus hoeveel cashgeld je nodig gaat hebben en pin een dag van tevoren voldoende geld. Doe dit niet pas op het laatste moment.

Wandelniveaus
Wij hebben bij onze tochten de wandelniveaus van de Zwitserse bergvereniging aangehouden en hebben merendeels niveau T2 en maximaal niveau T3 gelopen. Hier staat een uitleg over deze wandelniveaus.

Wandeltijden
Tijdens de tochten was onze ervaring dat we alle op de bordjes aangegeven wandeltijden minimaal maal 1,5 moesten doen, meestal zelfs maal 2 (met name in Zwitserland). Die extra tijd heb je echt wel nodig met alle eet-, zwem-, plas- en poeppauzes en het iets langzamer dan gemiddelde wandeltempo.

Carshinahütte (Zwitserland)

Hutten boeken
De meeste hutten zijn online te boeken, bij sommige hutten moet je even bellen. Een deel van de hutten van de alpenverenigingen kun je online reserveren (en annuleren) via Alpsonline.org, dat is heel handig.
Wij hebben de overnachtingen altijd ruim vooraf gereserveerd (soms wel 4 maanden van tevoren). Op de bonnefooi gaan met 4 personen in het hoogseizoen is echt vragen om problemen. Op populaire routes zijn de hutten soms al maanden volgeboekt. Je wilt echt niet ‘s middags na aankomst in een hut nog met een stel vermoeide kinderen naar een andere hut of het dal moeten lopen omdat er geen slaapplaatsen meer zijn.

Eten en slapen
Vrijwel alle hutten bieden halfpension aan. Het eten is zonder uitzondering voedzaam en lekker, vol met de noodzakelijke koolhydraten en vetten. Je kunt kosten besparen door het eten los te boeken, dat is in de grotere hutten meestal wel een optie. Wij vinden halfpension echter wel fijn.
Qua bedden kiezen wij bijna altijd voor de goedkoopste optie – lekker met z’n allen in een slaapzaal (Lager). Wij vinden dat prima te doen. Soms hebben ze ook vier- of zespersoons kamers. Dat is meestal wel wat duurder. De bedden hebben een kussen, en af en toe een deken. Vanwege corona moesten we slaapzakken en kussenslopen zelf meenemen. Normaliter hoef je alleen een lakenzak mee te nemen.
Binnen in de hutten mag je niet op je buitenschoenen binnen lopen. De schoenen en stokken zet je in een aparte (droog)ruimte. Binnen in de hut loop je op hutslippers of crocs, die je zelf moet meenemen. Sommige hutten hebben deze liggen, maar ga hier niet van uit.

Wat neem je mee?
Een universele paklijst bestaat helaas niet voor een huttentocht. Het hangt er helemaal vanaf hoe lang je gaat en in wat voor terrein je gaat wandelen. Op pad heeft een goede poging gedaan een overzicht op te stellen voor een paklijst. Een zeer belangrijke tip is: neem minder mee dan je denkt. Je hebt echt geen 4 paar sokken en 5 onderbroeken nodig. 1 reserve van al je kledingstukken is genoeg. In alle hutten kun je even snel wat uitwassen en hebben ze een droogkamer. ‘s Ochtends is het dan vaak weer fris en droog.

Wat vinden wij nou onontbeerlijk tijdens een huttentocht? Dat hebben wij hier voor je samengevat.

Hoeveel kilo ga je dragen?
Wij houden de volgende stelregel aan: we dragen maximaal 10% van ons lichaamsgewicht. Onze dochter draagt dus een kilo of 4. Onze zoon is een taaie rakker en groot voor zijn leeftijd, die draagt iets meer. Wij zelf dragen maximaal 10 kilo per persoon, meer vinden wij oncomfortabel in de bergen, met name bij het afdalen.

Alpenverrein en verzekering
We zijn lid geworden van de Österreichische Alpenverein. Hiermee krijgen we korting in de meeste berghutten en krijgen we een bergsportverzekering – onontbeerlijk voor als je met een helikopter van de berg gehaald moet worden.

Handige websites
Een overzicht van handige websites hebben we hier verzameld.